Ringkasan
- kesihatan asean menjadi tumpuan mesyuarat menteri yang dianjurkan Malaysia.
- Agenda utama meliputi sistem kesihatan saksama dan kesiapsiagaan wabak.
- Penyelarasan serantau penting kerana ancaman kesihatan tidak terhad pada sempadan.
KUALA LUMPUR — Malaysia akan menjadi tuan rumah Mesyuarat Menteri-Menteri Kesihatan ASEAN ke-17 dan mesyuarat berkaitan dari 7 hingga 11 September.
Penganjuran tersebut menandakan kepulangan mesyuarat peringkat tinggi itu ke Malaysia selepas kali terakhir negara menjadi tuan rumah pada 2004.
Menurut Bernama ASEAN, mesyuarat kali ini membawa tema “ASEAN Sihat: Bersama-sama Ke Arah Sistem Kesihatan Saksama dan Bersedia Menghadapi Masa Hadapan”.
Perbincangan dijangka menumpukan kerjasama kesihatan awam, kesiapsiagaan menghadapi wabak, pengukuhan sistem rawatan serta usaha merapatkan jurang akses kesihatan antara negara anggota.
Cabaran seperti pertambahan penduduk, pencemaran dan ketidaksamaan akses terus mempengaruhi kesihatan masyarakat di Asia Tenggara. Penyelarasan serantau penting kerana ancaman penyakit dan rantaian bekalan perubatan tidak terhad pada sempadan negara.
Penganjuran mesyuarat ini penting kerana rantau Asia Tenggara masih berdepan jurang besar dari segi akses rawatan, pembiayaan kesihatan dan kesiapsiagaan menghadapi wabak. Negara anggota mempunyai tahap pembangunan yang berbeza, namun ancaman penyakit berjangkit, rantaian bekalan ubat dan mobiliti penduduk tidak mengenal sempadan.
Malaysia juga boleh menggunakan penganjuran ini untuk menonjolkan keperluan kerjasama yang lebih praktikal, termasuk perkongsian data, latihan tenaga kesihatan dan tindak balas serantau ketika krisis. Perkembangan kesihatan asean ini turut berkait dengan liputan serantau dan isu kesihatan awam.
Antara perkara yang wajar diberi perhatian ialah keupayaan negara anggota berkongsi maklumat dengan cepat ketika berlaku wabak, memastikan bekalan ubat tidak terganggu dan membina kapasiti kesihatan awam di kawasan yang masih kurang kemudahan. Tanpa penyelarasan, negara yang lebih lemah akan menanggung kesan lebih berat ketika krisis berlaku.
Bagi Malaysia, penganjuran mesyuarat ini menjadi peluang memperlihatkan peranan negara dalam diplomasi kesihatan serantau. Kejayaan sebenar bagaimanapun bergantung pada hasil bersama yang boleh dilaksanakan, bukan sekadar kenyataan penutup yang umum dalam liputan kesihatan.
Antara isu yang wajar diterjemahkan kepada tindakan ialah pengukuhan sistem amaran awal, latihan tindak balas kecemasan dan kerjasama pemerolehan bekalan perubatan. Rantau ini pernah melihat bagaimana kelewatan penyelarasan boleh menyebabkan tekanan besar kepada hospital dan komuniti setempat.
Mesyuarat ini juga memberi ruang kepada Malaysia untuk mengetengahkan pengalaman negara dalam kesihatan awam, rawatan primer dan kerjasama rentas sempadan. Jika hasilnya jelas, agenda kesihatan ASEAN boleh bergerak daripada perbincangan dasar kepada pelaksanaan yang lebih terasa oleh rakyat.
Hasil mesyuarat itu diharapkan menghasilkan komitmen praktikal untuk membina sistem kesihatan ASEAN yang lebih saksama, berdaya tahan dan bersedia menghadapi krisis akan datang.
